poniedziałek, 27 października 2014

Nie ogladaj się wstecz ...



Nie oglądaj się wstecz...

  
Często, kiedy pochylam się nad czyimś życiem, śledząc jego Drogę, widzę wiele traumatycznych przeżyć, decyzje owocujące cierpieniem, rodzące poczucie winy, pretensji do siebie oraz najbliższych i … tych dalszych. Zwykle taka osoba zadaje mi pytanie: Dlaczego jest mi tak ciężko w życiu, dlaczego wybrałam takiego właśnie męża, czy ja musiałam wyprowadzić się z mojego miasta, jaki sens ma moja choroba i moje cierpienie?
 Prawie zawsze czuję ten ból, nawet fizycznie, to pomieszanie i tę rozpacz, czasem gniew i rozżalenie.
Czy są jakiekolwiek racjonalne odpowiedzi na te pytania?
            Kiedy zastanawiamy się nad swoim życiem, swoimi sukcesami i błędami oraz porażkami, szczególnie w przypadku w tych ostatnich, świadomie bądź nieświadomie zadajemy sobie pytania: Dlaczego tak się stało? Jak do tego doszło? Gdzie popełniłam błąd? Jak mogłam do tego dopuścić? Itd.
           Najczęściej bywa tak, że obwiniamy za owe przykre doświadczenia tych, którzy są ich domniemanymi lub jawnymi „sprawcami”, odczuwamy też żal do siebie, do losu, czasem do samego Boga czy Wszechświata.
          Na szczęście, pomimo wątpliwości wielu z nas, Wszechświat jest wspaniale                                          i harmonijnie zorganizowany i chociaż my nie jesteśmy w stanie w to uwierzyć bądź wyjrzeć poza to, co nazywamy chaosem i zamętem, jednakże prędzej czy później, w tym ciele lub po drugiej stronie zrozumiemy, że wszystkie te „fałszywe” tony naszego życia, wszelkie dysonanse i niewygody, wszelkie tragedie składają się na pełną harmonii i piękna muzykę, której można by nadać tytuł: Wieczny Rozwój. We wszechświecie wszystko ewoluuje, wzrasta, rozpada się, transformuje, znowu wzrasta, i ten proces jest wieczny, a my jesteśmy jego aktywnymi uczestnikami. Skoro znaleźliśmy się na tej pięknej planecie w naszych mniej lub bardziej niewygodnych kombinezonach roboczych, stało się to w tym celu, byśmy podjęli cel naszego istnienia, którym jest przezwyciężenie własnych słabości, uzyskanie przewidzianego dla nas poziomu wiedzy, zarówno tej doczesnej, jak i duchowej, a przede wszystkim --- rozwijanie się ku akceptacji Wszystkiego, zrozumieniu i miłości.
           Popularna jest wiara w to, że wszelkie techniki mantyczne odsłaniają przed nami tajniki naszego Przeznaczenia. Ale wiedzieć też musimy, że Przeznaczenie to nie ślepy los, który wszechwładnie rządzi naszym życiem. Nie jesteśmy bowiem biernymi przedmiotami w jego rękach ani też zabawką w ręku Wszechmogącego. Nasze przeznaczenie, nasz los, nasze wyzwania, radości i smutki wybieramy sobie sami, zanim zejdziemy do naszych  ciał. Wybieramy z mądrością i rozwagą, wiedząc, jakich nauk potrzebujemy, jakich doświadczeń, kto nam będzie w tych doświadczeniach towarzyszył i jak będzie to robić. Jest to rodzaj umowy pomiędzy bratnimi duszami, które tu, po zejściu na Ziemię i pojawieniu się w naszym życiu udzielają nam pomocy, często robiąc to w swoisty sposób, to znaczy przeszkadzając nam i dręcząc nas. Scenariusz i obsada zostały opracowane wcześniej. Wszystko to ku naszemu pożytkowi. Ku nauczeniu się akceptacji, przebaczenia oraz ukształtowaniu innych cech, jakie mamy z siebie wydobyć w czasie tego  właśnie, bieżącego życia.
            Teraz można by zadać pytanie, które samo przychodzi na usta:  Czy jest w tych scenariuszach miejsce na wolną wolę?
            Ależ oczywiście, wiele możemy zrobić dobrze, ale wiele też zepsuć, i mamy do tego niezbywalne prawo. Błędy można naprawić, chociażby częściowo, o ile się tego chce. Ale z reguły pragnie się poprawy, ponieważ ludzka dusza tak naprawdę jest przewspaniałą, świetlistą istotą, emanującą dobrocią i miłością, i pragnącą rozwijać się ku doskonałej, wszechogarniającej miłości, która wszystko łączy w  Jedno.
 A więc, nie obwiniaj siebie, nie obwiniaj innych, przebaczaj sobie, przebaczaj tym, którzy Cię, jak mniemasz, skrzywdzili, obojętnie, kto to będzie, mąż, „niedobre” dzieci, wrodzy sąsiedzi, oszuści itd. W gruncie rzeczy są to Twoi przyjaciele, którzy umówili się z Tobą, że wypełnią wobec Ciebie tę niewdzięczną rolę, nawet kosztem chwilowego zahamowania własnego rozwoju. (Bywa, że zbytnio się nią przejmą, ale to już jest sprawa ich nowych rozliczeń.)
      Warto, byś zrozumiał to już teraz, chociaż „po drugiej stronie” i tak przypomnisz sobie, dlaczego tak właśnie miało być i uściskasz z miłością i radością tych, którzy umówili się z Tobą, że będą Ci przeszkadzać, że wycisną z Twoich oczu łzy, z ust krzyk i sprawią, że przez cierpienie ciała i duszy zrobisz ogromny postęp w swoim rozwoju.
Żyjemy w cudownych czasach, właśnie teraz, poprzez moc przebaczenia otrzymujemy szansę na wymazanie pozostałej do przepracowania części karmy: Co to jest dyspensacja/odpuszczenie karmy? . http://jagathon8.blogspot.com/
Ogromu tej łaski i doniosłości tej szansy nie sposób przecenić. Dajmy sobie wszyscy tę możliwość, aby z punktu, jakim jest TERAZ każdego z nas, uformować sobie radosną, słoneczną i spełnioną drogę życia, kiedy żyje się z całej duszy i z całego serca.
Mam nadzieję, że te słowa pomogą Ci iść dalej przez życie.




Namaste, Mistrzowie, Drodzy Towarzysze Drogi

wtorek, 26 sierpnia 2014

Kiedy nadchodzi Twój czas, by umrzeć?



 Kiedy nadchodzi Twój czas, by umrzeć?
Karen Kubicko

Przeoczyłam czas mojego odejścia…
Co zrobilibyście, gdyby powiedziano wam, że właśnie przeoczyliście jeden z wcześniej wyznaczonych terminów waszego odejścia z tego życia? Sylvia Brown mówi, że wybieramy kilka terminów odejścia w ciągu każdego swojego życia.
Przeoczyłam jeden z nich w lecie 2012 roku.
Moja anielica intuicji powiedziała mi, że termin mojego odejścia był zapisany „pod moją skórą” kilka razy, przez mojego anioła stróża, Daniela.  
Gdy mi to powiedziała, najpierw pomyślałam: „Hm ... Dobrze.  I tak nie robię nic zbyt szalonego, bym stawiała siebie w tak niebezpiecznej sytuacji. Prawdopodobnie nie rozpoznaję niebezpieczeństwa, skoro nic się nie stało”.
Lato roku 2012 przyniosło mi sposobność zabrania moich dzieci na Hawaje wraz z rodzicami i kilkoma krewnymi. Bardzo mile spędziliśmy ten czas.
 

 The Olivine Pool walkway in Maui

  Przejście obok basenów Olivine w Maui w pobliżu brzegu.

Kilka tygodni temu, podczas regresji do przeszłego życia, odwiedziłam miejsce pobytu pomiędzy wcieleniami, które znajduje się w Niebie. Tam odwiedziłam swoich przewodników duchowych. Często ucinamy sobie żartobliwe, przyjacielskie pogawędki.
Po jednym ze swoich wcieleń (w czasie tego regresingu – przyp. tłum.) ponownie doświadczyłam swojej śmierci. Kiedy weszłam w światło, powitał mnie mój anioł stróż, Daniel. Poklepał mnie po plecach i powiedział: „Tym razem nie mogłem cię ocalić”. W odpowiedzi spytałam:  „A kiedy uratowałeś mnie poprzednio?”  Pomyślałam, że będzie mi pokazane, co wydarzyło się poprzednio w przeszłym życiu i odczuję to ponownie. Tak się nie stało w tym przypadku. Pokazano mi dzień na Hawajach, kiedy odwiedziliśmy Baseny Olivine (na trasie od głównej drogi do Hana,  w Maui).
Buty do wspinaczki przydały się, by zejść w dół do tego jakby ukrytego miejsca ukształtowanego przez lawę. Kiedy przechodziłam w kierunku tych naturalnie ukształtowanych basenów, byłam blisko brzegu. Nie przypuszczałam, że groziło mi jakieś niebezpieczeństwo, skoro poziom wody był 15 – 20 stóp poniżej brzegu. Widziałam, jak kilka osób bez obaw przeszło przede mną tą samą drogą.
Szłam tą drogą, trzymając za rączkę swoją trzyletnią siostrzenicę. Właśnie wtedy uderzyła w nas wielka fala. Sięgnęła mi do kolan.  Stałam zaledwie w odległości jednej stopy od brzegu oceanu, lecz czułam, że moje stopy są dobrze osadzone w skałach wulkanicznych.
Moja siostra zbiegła do mnie, gorączkowo krzycząc: „Uciekajcie stamtąd! Uciekajcie stamtąd”.  Było tak, jakby czas się zatrzymał.  Inna duża fala już nie uderzyła w to samo miejsce, lecz byłam wystarczająco wstrząśnięta, by czuć się niekomfortowo przez resztę tego dnia. Coś mnie zaniepokoiło. Nie wiem, co to było, lecz zniszczyłam moje ulubione buty do wspinaczki (te same, które podróżowały ze mną do Paryża).
Daniel pokazał mi, że to on trzymał moje stopy i pomagał mi utrzymać się w pozycji stojącej pośród przelewającej się fali. Pokazał mi wizję tego, co miało się wydarzyć.  Mogłam być zmieciona falą i uderzyć głową w skały w chwili gdy miałam tonąć, a następnie zostać zniesiona do Pacyfiku. (Tak, to było nieco niepokojące).
Ciągle jeszcze jestem tutaj … żywa. Przeoczyłam czas swojego odejścia. Jakże miło jest odczuwać tak bezwarunkową miłość swojego duchowego przewodnika.
Daniel interweniował, abym nie umarła. „Uzdrawiasz, uczysz się tak wiele – powiedział – Nie chcemy tego przerywać”. Te słowa sprawiły, ze łzy napłynęły mi do oczu.
Podziękowałam mu.
To działanie sprawiło, że jakoś bardziej realnie patrzę na teraźniejszość. Wiem, że mam jeszcze więcej nauczyć się i doświadczać w tym życiu. Bardzo tego pragnę.
Tłumaczenie: Anna Euleya

czwartek, 26 czerwca 2014

Umowa duszy i przegląd życia – część 4/4


Umowa duszy i przegląd życia – część  4/4

Nadesłał Steve Beckow 25 czerwca 2014 r.  

 


 

                                                                   Opiekunowie Akaszy
 (Część czwarta - kontynuacja części 3.Part 3.)

Pełny przegląd życia: Zwiastun

Napisałem już dwa gruntowne opracowania na temat pełnego przeglądu życia. Może  opracuję na nowo te omówienia, aby dać wam pełne zrozumienie roli, jaką kontrakt duszy gra w naszym życiu.

Są dwa rodzaje pełnego przeglądu życia. Jeden zdarza się podczas doświadczeń z pogranicza śmierci, czasami tuż przed śmiercią a czasami tuż po niej. Przypomina to zwiastun filmu. Ten skondensowany przegląd życia daje nam próbkę filmu, lecz nie cały obraz.

Drugi rodzaj jest dużo częściej nazywany „Sądem”, chociaż nie ma związku z tą nazwą, którą uznawali starożytni, wierzący w Sąd Ostateczny, czymkolwiek miałby on być. Pozostanę przy określeniu ‘Sąd’.

Jest to czas, kiedy siadamy wraz z naszym duchowym przełożonym i przechodzimy przez wydarzenia naszego ziemskiego życia, robiąc to szczegółowo, widząc, jak ściśle trzymaliśmy się naszej umowy duszy i uznając, co zostało do dopełnienia w naszym następnym życiu fizycznym. Ponieważ po Wzniesieniu nie będziemy mieli „następnego fizycznego życia”, po prostu przejrzymy wiedzę, którą uzyskaliśmy tutaj w toku zasadniczo niższo-wymiarowego procesu.

Bezimienny nauczyciel Betty Bethards omawiał relację pomiędzy tymi dwoma przeglądami:

„Wszyscy ludzie otrzymują w chwili przejścia krótki wgląd w swoje przeszłe życie. Po tym czasie, skoro są gotowi do prawdziwego przeglądu w całej głębi i do uczenia się na podstawie doświadczeń, wówczas mają pokaz życia w segmentach [np. jako Sąd].

Po pierwszym przejściu całe wasze życie będzie migać przed wami,  tak jak tonący człowiek opisuje, że przesuwało mu się przed oczami całe jego życie (np. skrócona wersja) Jest to prawdą dla wszystkich ludzi. Lecz tylko, wtedy, kiedy jesteście gotowi, by wzrastać w wiedzy, przegląd będzie wam dany w całej jego głębi, aż nastąpi zrozumienie” (1).

Tutaj T.E. Lawrence (Lawrence z Arabii) poddaje krótkiemu przeglądowi swoje życie po tym, jak zginął w wypadku motocyklowym. Obrazy mniej lub bardziej zakradały się do niego, aby następnie poruszać się coraz szybciej.

„Najpierw mój umysł był całkowicie zajęty moim kłopotliwym położeniem [przebudzeniem się po śmierci] i przeszłość nie zaprzątała mnie, ale kiedy wędrowałem, raz jedna, raz druga wizja błyskała na siatkówce mojego umysłu. Wstęga drogi, chłopcy na rowerach, moja chata, a wkrótce te dyskretne wspomnienia zaczęły układać się w ciągnącą się serię przeszłych doświadczeń.

Przedtem przez długi czas biegałem coraz szybciej przez lata, niezdolny, by zatrzymać zapis i zobowiązany, by czuć, jak i pamiętać, jak moja przeszłość rozwijała się wstecz, aż do najwcześniejszych wspomnień z dzieciństwa. Doszedłem do jakiejś pozycji, kiedy ta niepokojąca podróż trzymała mnie, jakby sprawdzała podświadomość niemowlęcia mojej własnej świadomości, która migotała. W pewnym momencie zapomnienia odetchnąłem z ulgą i po prostu miałem czas, aby pomyśleć: To już rzeczywiście koniec”(2).

Philip Gilbert zginął w wypadku na rowerze jako młody mężczyzna. Natychmiast doświadczył skróconego przeglądu:

„Leżałem spokojnie a obrazy przychodziły do mnie - z czasów gdy byłem małym chłopcem [Filip mówi do swojej matki] zawsze tam i mój pokój, i zasłony w dziecinnym pokoju. Lecz  wszystko widziałem jakoś dookoła, ciebie i mnie i wszystkich na raz. Potem podryfowałem do mojej szkoły i do Lozanny – byliśmy w łódce na jeziorze Genewskim, tym razem, kiedy wiatr zdmuchnął twój kapelusz. Potem byłem na morzu i w tym nocnym klubie w Alex [Aleksandria] [Alexandria]. – Przeszedłem przez  całe moje życie!” (3).

Pełny przegląd życia: Film

Drugi pełny przegląd życia, który jest raczej filmem niż zwiastunem, wydarza się dużo później, po tym, jak dobrze zaadaptujemy się do życia na planach duchowych. Znany jako Sąd (4) składa się z długich, szczegółowych badań naszego życia, bieżących wydarzeń, wyciągniętych z Kroniki Akaszy zapisów, które są porównywane z projektem, umową duszy lub planem życia, który my początkowo dla siebie ustaliliśmy. Widzimy, gdzie osiągnęliśmy nasze cele a gdzie nie zrobiliśmy tego i zwykle robimy to z przewodnikiem bądź doradcą (naszym duchowym przełożonym), który nam pomaga.

 SaLuSa tak się wypowiedział na ten temat:

„Nie ma czegoś takiego jak ucieczka od występków, aczkolwiek możecie uniknąć kary według Praw Ludzkich. Mówimy o przeglądzie życia, kiedy życie fizyczne zakończyło się, kiedy badana jest każda myśl i każde działanie, aby określić, ile było w nim zakłóceń lub jaką krzywdę sprawiło się innej duszy. To zamiar  jest tym czynnikiem, który określa, czy stało się to przypadkiem, czy z rozmysłu” (5).

„Bądźcie pewni, że kiedy odejdziecie stąd i powrócicie na plany astralne, jasno zrozumiecie wszystkie aspekty swojego życia. Przyjrzycie się swojemu życiu i będzie to czas trzeźwego spojrzenia, kiedy odkryjecie, w jakim stopniu dobrze wypełniliście zadania, na jakich skupiał się plan waszego życia” (6).

Opis Mateusza jest najlepszy ze wszystkich, jakie czytałem, więc pozwólcie, że przytoczę go tutaj:

„Zapisy Akaszy zawierają kompletne, dokładne i wiarygodne sprawozdania z wydarzeń w całym wszechświecie, w wieczności i we Wszystkim Co Jest. One są. Projekty życia, które są tak samo unikatowe jak wasze linie papilarne i bardziej odporne na zmiany, formują zapisy każdej duszy i każdy projekt jest oddzielnym plikiem w Kronikach Akaszy.

Projekt życia jest jak film z całego życia, który nie pomija żadnego pojedynczego aspektu lub momentu, a informacja, którą zawiera, automatycznie i nieusuwalnie jest rejestrowana w formie energetycznej - każda myśl, każde działanie i konsekwencje każdego działania w przebiegu życia danej osoby.

Każde działanie jest rejestrowane jako sam uczynek plus intencja oraz wszelkie towarzyszące im uczucia. Zapisywane są nie tylko uczucia każdej osoby związane z danym działaniem, lecz i uczucia wszystkich ludzi, których życie znalazło się pod wpływem tych działań.

Po tym, jak dusza odzyska stabilność po poprzednim okresie życia i jest wzmocniona duchowo i psychicznie, staje się w pełni świadoma siebie jako skumulowanej duszy. Jest to ta skumulowana dusza, z jej zbiorową mądrością i wiedzą, i duchowym wzrastaniem ze wszystkich okresów życia, które zawiera projekt życia.  

Proces przeglądania jest odczuwany dokładnie tak samo jak odczuwała go nie tylko dana osoba, lecz i wszyscy ludzie, którzy byli pod wpływem każdego z działań. Tak więc  możecie widzieć, że jest to doświadczenie!” (7)

Czasami Sąd może sprawiać cierpienie, lecz zawsze jest pouczający i pomaga nam zamknąć nasze ostatnie życie. Po czym możemy zdecydować się na wykonanie pracy po tej drugiej stronie, aby naprawić niektóre z błędów, jakie zrobiliśmy. Lecz kiedy przejdziemy przez przegląd i pracę naprawczą, zwykle odsuwamy się od naszego związku z naszym ostatnim życiem.

Dla wielu ludzi Sąd ma miejsce na Pierwszym Podplanie Planu Mentalnego, który znamy jako pierwszy Podplan Piątego Wymiaru (8) Dla bardzo nielicznych odbywa się on na Planie Astralnym, który znamy jako Czwarty Wymiar.

Po odbyciu Sądu przechodzimy przez to, co wielu duchowych komunikatorów nazywa „Drugą Śmiercią” (9). Wielu czytelników skojarzy „drugą śmierć” z oświadczeniem Jezusa: „Zwycięzcy śmierć druga na pewno nie wyrządzi szkody” (10).

To zastosowanie tego określenia nie oznacza jego duchowego odniesienia.

Jezus zamierzał powiedzieć, że jeśli osoba zwycięża i przechodzi ponad ego („zabija je”), nie dozna szkody poprzez śmierć ciała. Pierwsza śmierć jest śmiercią ego. Druga śmierć jest śmiercią ciała.

Lecz Druga Śmierć po duchowej stronie życia polega na oddaniu ciała astralnego, pozostajemy w ciele mentalnym – które znamy jako nasze ciało świetliste bądź merkabę.

Druga Śmierć następuje po Sądzie i rzeczywiście podróżnik odchodzi z pierwszego podplanu Planu Mentalnego do drugiego. Lecz w rzeczywistości kończy się opuszczanie Astralu, pierwszy Podplan Planu Mentalnego jest bardzo podobny do przedsionka (11).

Mimo to, kiedy wznosimy się, nasze Wzniesienie jest zupełnie nowym rozwijaniem się w kreacji, ponieważ po raz pierwszy nie pozostawiamy ciał. Transformujemy nasze fizyczne ciała z formy opartej na węglu do formy krystalicznej. Nigdy przedtem tak nie było.

Ponadto nasze Wzniesienie, jestem prowadzony do tego przekonania, nie zawiera Sądu, jak dzieje się przy przejściu z Czwartego do Piątego Wymiaru, po duchowej stronie życia.

Podczas pełnego przeglądu życia jest okazja, aby ocenić, jak dobrze wypełniliśmy warunki naszej umowy duszy. Przybyliśmy na nasz plan życia przed narodzeniem w porozumieniu z naszymi duchowymi przewodnikami; zgodziliśmy się na doświadczenia, które sprowadziły nas do naszego życia fizycznego, najczęściej nie podejrzewając, w jakie procesy będziemy zaangażowani. A następnie zobaczyliśmy podczas pełnego przeglądu życia, który nastąpił po naszym przejściu do świata duchowego, w jaki sposób działaliśmy.

Ta sekwencja wydarzeń zmieni się po Wzniesieniu. Nie będziemy już porzucać ciała w epizodzie podobnym do tego, czym jest dla nas jak dotąd, śmierć. Kiedy będziemy życzyli sobie zmienić nasze ciała, będziemy życzyć sobie nowych. W tym względzie Wzniesienie reprezentuje mokshę lub uwolnienie od fizycznego kręgu narodzin i śmierci. Kończy to karmę i jak sądzę, kończy też praktykę pełnego przeglądu życia.

Przypisy

(1) Unnamed spirit teacher through Betty Bethards, medium, There is No Death. Novato, CA: Inner Light Foundation, 1976; c1975, 11.

(2) T.E. Lawrence through Jane Sherwood, medium, Post-Mortem Journal. Communications from T.E. Lawrence. London: Spearman, 1964, 16.

(3) Philip Gilbert in Philip Gilbert through Alice Gilbert, medium, Philip in Two Worlds. London: Andrew Dakers, 1948, 89.



(6) SaLuSa, Apr. 3, 2009.

(7) Matthew Ward, Matthew, Tell Me About Heaven. A Firsthand Description of the Afterlife. Camas, WA: Matthew Books, 2009; c2001, 191-4.

(8) Po życiu wspinamy się po wymiarowej drabinie, lecz bez Wzniesienia, którego obecnie doświadczamy, nie możemy przebywać w wyższych wymiarach. Musimy powrócić na Ziemski Plan Trzeciego Wymiaru w naszej następnej inkarnacji, aż nadejdzie czas, kiedy osiągniemy  Sahaja Samadhi z czym następuje uwolnienie od fizycznych narodzin i śmierci. Wszystko to odejdzie wraz z nadejściem Wzniesienia.


(10) Revelation 2:11. To powiedzenie przypomina wschodnie: „Umrzyj, zanim umrzesz”.  Kiedy ego umiera, zanim zrobi to ciało, zostaniesz oświecony.  Tak naprawdę ego nie umiera, lecz mistrzowie używają metafory śmierci, aby nazwać wyjście ponad ego.

(11) Pierwszy Podplan Planu Mentalnego nie jest uważany za właściwy Plan Mentalny, lecz coś więcej niż przedsionek. Drugi Podplan jest postrzegany jako właściwy Plan Mentalny.

 

Tłumaczenie: Anna Euleya

 

środa, 25 czerwca 2014

Umowy duszy i przegląd życia – Część 3/4


Umowy duszy i przegląd życia  – Część 3/4

Nadesłał:  Steve Beckow 24 czerwca  2014 r.


 
Lekcje życia a karma

Czasami wydaje nam się, że wielu z naszych doświadczeń nie przywoływaliśmy do siebie, lecz  SaLuSa zapewnia nas: „wszystkie są powiązane z waszym planem życia.

Czy staliście się kiedyś świadomi tego, że nie ma takich rzeczy jak zbieg przypadków i że z tej przyczyny (te doświadczenia) są dla was tak bardzo ważne? Oczywiście, nadarzają się  wydarzenia, które nie mają rzeczywistego znaczenia i mogą być mniej istotne. Jednakże, tam gdzie doświadczacie twardej rzeczywistości, dzieje się to dla waszego duchowego zrozumienia i rozwoju” (1).

„Kiedy czujemy, że nie osiągamy rezultatu i jesteśmy ściągnięci z kursu – mówi – rezultatem mogą być jedynie przyczyny karmiczne i jeśli tak się zdarza, jest to część waszej umowy życiowej, na którą już wyraziliście swoją zgodę” (2).

Nie tylko karma pracuje nad nami jak zwykle, ale jak przypomina Mateusz „podczas tych zanikających dni dualności, jednostki spieszą się, aby dokończyć doświadczenia karmiczne w trzeciej gęstości i osiągnąć równowagę niezbędną dla rozwoju duszy” (3).  „Life on Earth is no picnic (Życie na Ziemi to nie piknik)” - przyznaje SaLuSa.

Lecz nie oznacza to ścierania was na proch. Wzięliście to, z czym jak uważaliście, poradzicie sobie i ciągle macie wolny wybór co do tego, jak daleko możecie zajść.

Rzeczywiście, to szczególne życie jest dla was bardzo ważne, skoro jest sposobnością, by wyprowadzić na prostą zapisy i wyczyścić wszelką pozostałą karmę” (4).

Karma, jak wyjaśnia Grupa Arkturian „nie jest karą, lecz wyrównaniem energii pierwotnie stworzonych głównie przez rozwijające się dusze i ludzkość” (5). Kiedy osiągamy wyższy wymiar, karma przechodzi, aby grać dalej rolę w naszym rozwoju – dodają Arkturianie.

Nie ma karmy, kiedy dusza osiąga pewien poziom duchowej świadomości, dlatego wówczas jednostka może radzić sobie w życiu na nowe i wyższe sposoby, lecz w tym czasie wielu z was pomaga w wyczyszczeniu międzyosobowej karmy światowej” (6).

Mateusz podkreśla, że również zgodziliśmy się wypełnić pewną ilość tego, co nazywa „karmą planetarną: „Jest również karma planetarna, którą każda dusza poznaje przed narodzinami na Ziemi i decyduje się zagrać swoją rolę w jej dopełnieniu” (7).

Sugeruje, że w miarę jak doświadczamy lekcji karmicznych, czujemy, że życie zaczyna płynąć bardziej gładko. Jednakże inne odczucia mogą również służyć nam jako znak, że osiągane są rozmaite etapy dopełnienia karmy.

„Jeśli narasta silny niepokój oraz tęsknota za innymi okolicznościami, oznacza to, że uzgodnione doświadczenia zostały zakończone i nadszedł czas, by przenieść się do innych wyborów wynikających z umowy. W wibracjach planów lżejszej energii, które osiągnęła Ziemia, zarówno zadowolenie, jak i niezadowolenie potęgują się – niechaj odczucia prowadzą was w waszych decyzjach i działaniach.

W przypadku krańcowo trudnych sytuacji świadomość nie rozumie, że okoliczności zachodzą dla nauki i wzrastania, lecz dusza wie, że osiąga równowagę, która jest jej potrzebna dla dalszego rozwoju” (8.)

Jeśli zdarza się znaczące i krzywdzące odejście od umowy życiowej, cierpiąca dusza wzrasta odpowiednio, podczas gdy ta, która sprawia cierpienie, cofa się w rozwoju – mówi.

„Kiedy jakaś jednostka poważnie odbiega od warunków umowy – powiedzmy, poprzez nadmierną kontrolę lub okrucieństwo, co przekracza zakres tego, co wybrała druga dusza, cierpiąca dusza wzrasta skokowo a granice działania tej sprawiającej cierpienie zanikają.

„Boska łaska zawsze pociesza i podźwiga tych, którzy są źle traktowani – to znaczy że w trudnych okolicznościach nie zmieniają się warunki wybrane w planie – a ‘molestujący’ będą musieli przerabiać karmę, która jest równie trudna do zniesienia” (9).

Wyjaśnia: „Wiele jest niepokojących trendów, jakie widzimy dookoła siebie, jeśli chodzi o ludzi, którzy dopełniają swoje karmiczne lekcje.

Proszę, pamiętajcie, że pewne rzeczy, które widzicie, mogą was niepokoić, nawet są one odrażające dla społeczeństwa – jak różne formy gwałtu; złodziejstwo; uzależnione od narkotyków dzieci i dorośli czy to na receptę, czy „nielegalnie”; niesprawiedliwe prawa i fałszywe przekonania; wzrastająca liczba bezdomnych i bezrobotnych; tortury; szkolni sprawcy – ‘prześladowcy’ i ‘ofiary’, wszyscy oni kończą swe karmiczne lekcje, aby nigdy już nie przeżywać trzecio-wymiarowych doświadczeń.

Mimo to, wszystkie z tych dusz korzystają z uzdrawiającej energii modlitwy a ci o ciemnych umysłach, których intencje i działania są sposobami wykraczającymi poza ich kontrakt duszy, są w najbardziej rozpaczliwej potrzebie światła modlitwy – modlitwy za Ziemię i wszelkie formy jej życia, które są najcenniejszym wkładem, jakiego ktokolwiek może dokonać”  (10).

Przyjrzyjmy się pokrótce temu, co mówią nasze źródła na temat niektórych przypadków umów duszy oraz spraw, które często nasuwają pytania na temat karmy, wolnej woli, planu życia itd.

Pierwszą kwestią, która pojawia się co do ludzi, jest sposób decydowania o tym, kiedy życie ma się zakończyć. Ogólnie o naszym czasie odejścia decydujemy my, wraz z naszymi przewodnikami i jest on podany w naszych umowach duszy – jak mówi SaLuSa:

„Wszyscy z was mają ustalony czas opuszczenia Ziemi i na przykład, jeśli macie doświadczać długowieczności, zostajecie umieszczeni w rodzinie długowiecznej. Nawet przypadki, które uniemożliwiają duszy opuszczenie Ziemi są częścią planu życia, który służy ich interesom. Czasami istnieje potrzeba pewnych rodzajów doświadczeń, które wypełniają potrzeby karmiczne” (11).

Często doszukujemy się przyczyn takich uwarunkowań jak ubóstwo. St. Germaine mówi, że nie możemy interpretować ubóstwa: „niektórzy z was mają [przyjmują] karmę, która zaspokoi ich potrzeby doświadczania i znoszą to obciążenie, aby inni mogli na nie reagować” (12).

W odniesieniu do dzieci cierpiących na skutek napromieniowania zubożonym uranem Mateusz wyjaśnia: „Trudna sytuacja tych, którzy żyją w rozdzierających serce okolicznościach wzbudziła współczucie na całym świecie. Światło tych uczuć i działania, do których zostali zmotywowani ludzie, pomogły w podniesieniu Ziemi z trzeciej gęstości, gdzie rozkwitała negatywność ciemności” (13).

Prawdopodobnie żaden przypadek cierpienia nie porusza serc bardziej niż sytuacja dzieci dotkniętych DU (?). Chociaż nie lubimy myśleć o tej sprawie, Mateusz omawia związek pomiędzy ich cierpieniem a planem ich życia:  

„Dzieci i dorośli, których pierwotne umowy wymagają wyniszczającej choroby i stosunkowo krótkiego życia, nie potrzebują specjalnie zabójczego promieniowania jako przyczyny dla wybranych przez nie eksperymentów, lecz służy to celowi tych postanowień umowy. Niemowlęta urodzone z poważnymi defektami  fizycznymi i umysłowymi, wybierają to bardzo krótkie wcielenie, aby zakończyć doświadczenia w trzeciej gęstości a umowa ich rodziców nie zawiera tego rodzaju bólu i trudności, można ją zmienić, aby pozwolić duszom przez nie przejść; jeśli zdecydują, że ich nie chcą (tego bólu i trudności), wówczas możliwa jest aborcja, poronienie lub urodzenie martwego dziecka i nie wynika z tego osądzanie żadnej z tych dusz.

Niemowlęta i rodzice, których doświadczenia w trzeciej gęstości zostały zakończone na skutek promieniowania radioaktywnego, wiedzą z poziomu duszy, że ich następne wcielenie nastąpi w czwartej gęstości lub wyżej, w przypadkach bardziej rozwiniętych dusz, które przyszły jako ‘wolontariusze’. Mówiłem o tym w moim ostatnim przekazie. W ten sposób wszystkie z tych dusz posuwana się do przodu w swoim rozwoju, skoro cierpią świadomie” (14).

Co do sytuacji przerwania ciąży aborcją wypowiada się Grupa Arkturiańska:

„temat aborcji … był i jest wciąż dla wielu przedmiotem wielu dyskusji, zamieszania, cierpienia i bólu. Decyzja o usunięciu nienarodzonego jest decyzją, która nie może być podjęta  lekkomyślnie, lecz z wiedzą, że dusza, która zdecydowała się wejść i stać się dzieckiem jest z drugiej strony bardzo świadoma tego, że będzie lub nie będzie doprowadzona do dnia rozwiązania.

Dusza, może wejść, przyjść i przejść przez okres ciąży, który zakończy się narodzinami, lecz zwykle nie jest jako dusza przywiązana do wczesnych stadiów ciąży, chyba że zaistnieje szczególna lekcja dla wchodzącej duszy” (15).

Często dotyka nas ból, kiedy dusze odchodzą podczas kataklizmów naturalnych, takich jak trzęsienia ziemi i huragany. Lecz my mówimy, że oni także zgodzili się na takie sytuacje. Ogromne trzęsienie ziemi wydarzyło się w Iranie 26 grudnia 2003 roku, po czym Mateusz wyjaśniał:

„Matka Natura potrzebowała usunąć głęboko pogrzebane pokłady negatywności, czego nie można było zrobić żadnymi innymi środkami i zostało to wykonane we współpracy z wieloma tysiącami tych, którzy zginęli.

Wielu prosiło na poziomie duszy, aby odejść z łaską boską, mając wypełnioną karmę, i to zostało im dane. Chociaż niektóre kontrakty duszy zostały wypełnione podczas tego fizycznego okresu życia i ludzie pozostali w zgodzie z ich wybraną długowiecznością,  zdecydowanie więcej było proszących.

Jednak chociaż ‘na nowo’ utworzyła się negatywność poprzez szok i ból tych, którzy przetrwali, ogromna liczba tych, którzy odeszli, ofiarowała światło i korzyści, które są ponad to. Oni dobrowolnie odeszli, aby pomóc Ziemi z Nirwany i z innych miejsc światła w redukowaniu kinetycznej energii budowania negatywności, która zgromadziła się przez stulecia, przez tysiąclecia. …

Efekty częstotliwości energetycznych, oczywiście, nie mają ograniczeń w postaci granic narodów, dlatego owo ulżenie w ucisku Ziemi jest odczuwalne na całym świecie a szczególnie na Środkowym Wschodzie, gdzie negatywność była generowana od tysiącleci, poprzez wojny, tyranię władców, dzierżących moc, srogie niedostatki, strach i ból.

Rzeczywiście, była to negatywność zbudowana przez te akcje i reakcje, które utworzyły uwarunkowania geologiczne, co uczyniło ten obszar podatnym na trzęsienia ziemi” (16).

Ostatecznie niektórzy ludzie, tacy jak John Fitzgerald Kennedy, zgodzili się, aby nazwano ich  „poświęconymi duszami”. SaLuSa wyjaśnia to pojęcie:

„Niektóre wspaniałe dusze poświęciły swoje życie, aby ugruntować na Ziemi pozytywne energie, co często jest większym osiągnięciem niż gdyby ich życie widziano  jako normalne. …

Wiemy, że dla was może to być trudno zrozumieć, że dusza zgadza się na taką umowę, lecz jest to krystaliczne jasne, kiedy jesteście poza ciałem, zanim inkarnujecie” (17).

Kiedy analizujemy pojęcia karmy, widzimy, jak bardzo uporządkowany jest wszechświat. Widzimy, że wydarzenia, jakie do nas przychodzą, są zaplanowane, lecz nasze reakcje na nie pozostawiono naszym decyzjom. Nawet te najtrudniejsze do zaakceptowania skutki zostały zaplanowane, aby edukować nas, zainspirować innych do prawidłowych działań lub wyrównać karmę. Pewna klasa wielkich dusz zgadza się działać jako dusze poświęcające się, aby zadać lekcje domowe planecie, lecz nawet my, którzy jeszcze nie udzieliliśmy takiej zgody, możemy zapoczątkować przetwarzanie świata lub przerabiać karmę planetarną.  

Jutro przypatrzymy się końcowemu kawałkowi puzzli: będzie to pośmiertny przegląd życia, podczas którego porównujemy nasze myśli i uczynki z planem życia i widzimy, czego dokonaliśmy i co pominęliśmy. Chociaż ocena życia nie będzie prawdopodobnie cechą wyższo-wymiarowego życia, była i jest cechą bytu w trzeciej gęstości i jest to moment, kiedy możemy w pełni zrozumieć zakres umowy duszy, którą wynegocjowaliśmy.



 

Przypisy


(2) SaLuSa, Sept. 14, 2009.

(3) Matthew’s Message, April 1, 2012, na: http://www.matthewbooks.com/mattsmessage.htm.

(4) SaLuSa, March 9, 2012.

(5) Arcturian Group Message, March 16, 2014, na: http://www.onenessofall.com

(6) Loc. cit.

(7) Matthew’s Message, Apr. 28, 2006.

(8) Matthew’s Message, July 4, 2012.

(9) Loc. cit.

(10) Matthew’s Message, May 21, 2008.

(11) SaLuSa, Aug. 1, 2012.

(12) Saint Germain, Sept. 26, 2008, through Mike Quinsey, na: http://www.treeofthegoldenlight.com/First_Contact/Channeled_Messages_by_Mike_Quinsey.htm .

(13) Matthew’s Message, Apr. 28, 2006.

(14) Loc. cit.

(15) Arcturian Group Message, March 16, 2014.

(16) Matthew’s Message, Dec. 31, 2003.

(17) SaLuSa, Aug. 1, 2012.

Tłumaczenie: Anna Euleya